Pasen

Hoe de Vrolijke Den een Boze Heks werd.

De afgelopen week, de Stille week, kwamen diverse lijntjes bij elkaar.
Nu ik weer voorzichtig begonnen ben met "Bomen met het Bos" besef ik deze dagen de overeenkomst met mijn eigen leven. Mijn eigen lijdensweg.
Ik was diep geraakt en onder de indruk van het boek Gesprekken met Müller van Verena Staël von Holstein waarin zij oa verteld over de betekenis van Pasen voor de natuurwezens.
Dat laat ik deze week diep tot me door dringen.
Dan kom ik tot de conclusie dat mijn verhaal verteld moet worden, en wel NU.
Hoe toepasselijk om dit te delen met Pasen.

Dus laat ik bij het begin beginnen :
Dat was in 2009 ... toen ik geroepen werd door een boom.
Geroepen om naar het bos te komen en mij op een andere manier te verbinden met het bos. Dit is een verhaal op zich en staat al uitgeschreven op dit blog.

2011

Vanuit deze verbinding ontstond een vriendschap van dienstbaarheid waarin ik intuïtief de impulsen volgde welke ik verstond vanuit deze verbinding / de communicatie met de bomen en het gebiedje.
Vaak  leek het op spelen ! Een dansje op de ene plek, een lied op de andere.
Soms ook leek het of ik gevraagd werd door het gebied te lopen. Dan verbond ik mijn hart met mijn voeten. In het landschap zag ik lijnen van licht welke ik volgde. Het leek wel Shiatsu ! Dit heb ik ook al uitgeschreven op dit blog zie landschapshiatsu.
Het ging allemaal zo vanzelf en natuurlijk ! Het kwam gewoon in me op ...en ik volgde .... ik kwam altijd blij thuis
Toch was ik ook onzeker :
Wat gebeurde er dan ?
Wie of wat volgde ik ?
Deed ik het wel goed ?

Natuurlijk kwamen de juiste mensen mijn pad ! Twee bevriende therapeuten welke ik mijn avonturen en mijn twijfels vertelde kwamen mij helpen.
Echter toen veranderde alles !
In het bos voelde zij waar zwaarte hing, waar onze "hulp" nodig was.
Ik ging hier helemaal onderuit ! Deze energieën kon ik niet buiten me houden. De zwaarte en zwart drongen diep in mij door. 
In mijn onzekerheid twijfelde ik niet aan deze verandering. 
Zo kwamen we bij één van mijn boomvrienden welke ik "Vrolijke Den" had genoemd. Hier waren blijkbaar ook nog andere krachten aanwezig ! Onder het laagje vrolijk zat een Boze Heks. Zij benoemde het trauma en de plakkende zwaarte. Ik voelde nu ook dat het er was. Ik werd er door gegrepen, in mee gesleurd .... dieper .... en dieper ..... Tot in de diepste diepte van mijn eigen waanzin.

Zo veranderde mijn geliefde bos in een hel. Ik kon er niet meer lopen zonder negatieve zware energien op te doen. Ik kon überhaupt bijna nergens meer komen. Overal waar rommel lag voelde ik me geroepen het op te ruimen. Dat is op zich niet zo erg / positief zelfs , maar het feit dat ik mij daar schuldig bij voelde wel. Ik schaamde me dat ik mens was, dat soortgenoten van mij hun zooi zomaar neergooien. Die schaamte was giftig ! 
Op veel plekken plakken aardgebonden geesten. Slachtoffers van de oorlog of zielen die om welke reden dan ook niet gelijk door wilden naar het licht. Deze energieën zag en voelde ik ook .... allemaal en overal . Het leek of ze met z'n allen op me sprongen en dat ik ze moest helpen.
In deze toestand bleek ik ook erg aantrekkelijk voor teken. Een zware antibiotakuur tegen lyme werd de beroemde druppel. Ik kon niet meer op mijn benen staan. Volledig maar dan ook echt helemaal leeg. Ik gaf het dan ook bijna op. Wist me geen raad.
Deze diepe duisternis moest ik doorheen, door voelen, door leven.
Deze periode duurde gelukkig niet zo heel lang, al snel zag ik weer lichtpuntjes. 
Maar het herstel, vooral het herstellen van vertrouwen, is een lange weg.

Aardsengel Michaël bleek een waardevolle krachtige helper. Hij weet wel raad met duisternis. Met zijn lichtend zwaard was hij mijn redder.
Langzaam maar zeker werd het weer licht. Stukje bij beetje bewust van wat er was gebeurd en hoe het gekomen was. Stapje voor stapje vertrouwen. Er groeide een "ik hou van mij". Gebrek hieraan was kort samengevat wel de hoofdoorzaak van alle problemen.

Hierbij wil ik ook nog op een rijtje zetten wie en wat mij verder op mijn pad hebben geholpen.
Dat is Matt Kahn. Zijn YouTube boodschappen gaven mij oa helderheid hoe ik kon omgaan met zwerfafval. Gewoon zonder oordeel opruimen. Eventueel neutraliseren met een gebedje als mogen de mensheid worden gezegend met liefde en respect voor hun omgeving.
Op Facebook vond ik Alexandra en haar pagina Padmapani met foto's van natuurwezens. Dit maakte een heimwee in mij wakker !
Ik hoorde het bos weer roepen, zag weer gezichtjes in de bomen en werd weer nieuwsgierig. Ik kwam weer blij thuis van mijn bezoekjes aan het bos !
Het laatste zetje werd de cursus welke ik aangeboden kreeg van Padmapani contact maken met de natuurwezens.
Hallo Natuurwezens .... Hier BEN ik !!!

In contact met natuurwezens kreeg ik weer sterk het gevoel dat ze me iets willen vertellen. Herkenbaar, ik was jaren terug niet voor niets het blog Bomen met het Bos begonnen. Deze stap was echter nog wel wat groot.
Om ook hier nog wat zelfvertrouwen in op te bouwen heb ik een cursus channeling bij Pamela Kribbe gevolgd.
Yes ! De verhalen komen weer ! En wat wordt ik blij van dat Bomen !
Bomen met het Bos !!!!

Nu mijn blog weer nieuw leven in blazen.
Maar gewoon de draad weer oppakken, net doen alsof er niets is gebeurd ?
Nee dat kan niet !
Dit verhaal wilde ook gedeeld worden
Dit is belangrijk voor mij om het goed af te ronden.
Het is belangrijk om het nog een keer te doorgronden en is het toeval dat ik precies nu zover ben ?
Nee, dit is gewoon mijn Paas verhaal, mijn weg.

 

Ik heb er veel van geleerd, wat een heftige les was dit ! Het belangrijkste is denk ik aanwezig ZIJN in mijn lichaam. Eigenlijk gewoon altijd en overal. In contact met de natuur wezens is het een voorwaarde om ze te kunnen verstaan, een bewuste alertheid tezamen met liefde volle aandacht zowel naar binnen als naar buiten gericht.
Moeder Aarde en haar wezens hebben onze liefde en aandacht nodig. Daar groeien ze van, worden ze blij van.
Liefde, Aandacht en Blij

Wandeling

Ga je mee, Bomen met Bos ????

Ik verzeker je dat het een bijzondere ervaring zal worden ! 

De bomen en natuur wezens in de Drunense Duinen blijken bijzonder bedreven in het geven van inzicht in je huidige situatie. Feilloos leggen ze hun groene vinger op de zere plek. Dit in combinatie met zeer persoonlijke boodschappen en het ervaren van troost is enorm helend. Je hoeft geen bijzonder gave te hebben om dit te kunnen ervaren. Bereidheid om open en eerlijk uit te wisselen is voldoende.

De mens heeft een zeer intense wederzijdse uitwisseling met bomen. We kunnen elkaar voeden ! De wederkerigheid van zuurstof ( O2) en koolstofdioxide (CO2) is bij iedereen waarschijnlijk wel bekent. Wij hebben O2 nodig om te kunnen leven. Bij onze ademhaling verbruiken we de O2  en hebben als afval product CO2. Dit CO2 is echter voedsel voor de boom. Deze heeft voor zijn fotosynthese CO2 nodig en daarbij komt als "afval" product weer O2 vrij. Mooi Hé !!!

Op vergelijkbare wijze kunnen bomen

en mensen elkaar energetisch voeden. Ons rugtasje, onze ballast van emoties en zielenpijn kunnen we delen met de boom. Zij aanvaarden dit als voedsel en wij krijgen er onvoorwaardelijke liefde voor terug ! Ieder boom heeft zo zijn eigen smaak. Smaak voor wat betreft welke emotie, pijn, gedachte knoop hij wil consumeren. Aan het begin van de wandeling vraag ik aan je of je aan iets speciaals wil werken of dat het bos mag kiezen wat ze van je willen. Ik vraag je ook of ik mag meekijken. Na twee keer ja, gaan we intuïtief lopen. Echt iedereen die is mee geweest kon inderdaad voelen welke kant op en waar te stoppen. Het verhaal ontvouwt zich als vanzelf. De heling kan zeer diep gaan ! Je blijft echter altijd zelf de baas. Het gaat zo diep als je zelf wil, kan en goed voor jouw voelt.

Augustus 2016 : 
Ik ben gestopt met vierrond als " bedrijfje"  
Deze wandeling wordt dus niet meer echt aangeboden Voel je echter een roep van je ziel dat dit een ervaring is voor jouw mag je me benaderen en prikken we een datum 
Ik vind de verhalen zomooi dat ik niet alles wil verwijderen dus voor de duidelijkheid deze extra alinia

Bij voorkeur maken we deze wandeling samen. Eén op één.

Uitzondering kan bij mensen die elkaar goed kennen en vertrouwen.

Klein groepje is dan mogelijk met voorbehoud, geen garantie dat iedereen aan de beurt komt. Ik weet nooit van te voren of en wat er gaat gebeuren. 

Een vriendin die mee ging bomen 
verwoorde het zo :

 Ik ontdekte vandaag dat ik wijsheid in me heb

Dat ik al veel weet, maar dit nog niet werkelijk durf te voelen.

Dat een steen behulpzaam kan zijn bij het maken van een keuze.

Dat grenzen stellen en liefde durven voelen mijn hoofdthema`s zijn.

Dat mijn lichaam vaak beter weet wat ik voel dan mijn hoofd

Dat kracht in zachtheid hetgeen is waar ik naar streef

Else had een goede vraagstelling vond ik. Een juist evenwicht tussen aanmoedigen en terugtrekken. Uiteindelijk ontdekte (voelde) ik het allemaal zelf.

 voor het hele verslag zie  :   zelf-heling

Krachtplekken en Aarde Chakra's

Om de onzichtbare kant van de natuur waar te nemen heb je echt geen bijzonder zintuig nodig. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen dit kan. Het is voldoende een open houding aan te nemen en bereid zijn te accepteren dat alles bezield zou kunnen zijn. 

Wanneer ik het woord krachtplek noem

zullen de meeste mensen daar wel een beeld bij hebben. Ik vermoed dat gedacht wordt aan iets als Stonehenge of Avebury. Dat zijn natuurlijk wel plekken die tot de verbeelding spreken !  We hoeven echter nooit ver om een krachtplek in de natuur te kunnen ervaren. Ieder natuurgebiedje heeft ze. 

Wat maakt nu een plek tot een krachtplek ? 
Een krachtplek is een gebiedje, of een spot soms niet groter dan een halve vierkante meter , waar de energie krachtiger waarneembaar is dan elders, en waar de energie een voedend karakter heeft.  
Ook onze Drunense Duinen hebben talloze krachtplekken !!!

Aarde Chakra. Het woord / begrip chakra is in de loop der jaren al aardig ingeburgerd. De meeste mensen hebben er al eens van gehoord of kunnen ze plaatsen. De aarde heeft ook chakra's. Ik heb het dan over Moeder Aarde. Haar wezen en de processen die daar in en op plaatsvinden hebben meer overéénkomsten met ons eigen lichaam processen. 

Natuurwezens zoals elfen en gnomen. In het bos zit veel meer leven dan we in eerste instantie waar kunnen nemen. De natuurwezens zijn de energieën van groei, bloei, aarde uitwisseling en transformatie. In vroeger tijden hadden deze wezens een prominente plek in ons dagelijks leven. De verbinding is verbroken en vergeten. Het is nu mogelijk dit contact te herstellen. Op sommige plaatsen staan ze te popelen en roepen om aandacht ! 

Dryaden is de benaming voor de ziel, het wezen van een individuele boom. Bomen en mensen hebben een hechte synergie. Heel bekent is onze O2 en CO2 uitwisseling. Op vergelijkbare wijze vullen we elkaar aan op het gevoelsgebied. Onze onverwerkte emoties en oud zeer is voedsel voor de bomen. Wij krijgen daar rust en ontspanning voor terug. Uit een ontmoeting met een dryade kan een hechte boomvriend schap ontstaan.

Paden van licht.

Hiermee begon mijn werken in de Duinen alhier. Als Shiatsu therapeute volg ik moeiteloos en als van zelf de meridianen op het menselijk lichaam. Het oppervlak van de Aarde heeft ook meridianen. Deze paden komen vaak overéén met de dieren paden. Het lijken paden van licht. e Aboriginals kennen dergelijke paden als songlines. De meridianen vormen de haarvaatjes van de grote leylijnen .


Sinds augustus 2016 bestaat mijn bedrijfje Vierrond niet meer als bedrijf en op deze manier is er geen wandeling meer te boeken. 
Mijn contact met de natuur wezens bestaat nog wel 
Ik vind het nog steeds belangrijk over hen te vertellen en mensen die interesse hebben te helpen kennis te maken met .... Ze te helpen ze te herkennen 
Voel je een roep van je ziel ? Neem gerust contact met me op dan prikken we een datum.

Natuur Meditatie

Met Bomen met het Bos heb ik het over

 communicatie met de bomen. Deze vorm van communiceren gaat op dezelfde manier met al onze verwanten. Dieren, planten, stenen maar ook energie wezens zoals bijvoorbeeld elfen spreken allen tot ons in de zelfde taal. Dit is geen taal van woorden, maar een taal van waarnemen. Een ieder kan deze taal leren. Net als met iedere andere taal die je wilt leren, is enige oefening nodig. De taal van waarneming begint bij meditatie. Vol Ledig aanwezig zijn in je lichaam is eigenlijk alles.

Sinds augustus 2016 bestaat mijn bedrijfje Vierrond niet meer, er wordt dus geen meditatie training meer gegeven.
Wel heb ik daarover veel geschreven en ook een soort van training uitgewerkt op een ander blog. Ik vind deze informatie waardevol en deel het graag met wie interesse heeft.
Hieronder zal ik de links op een rijtje zetten.
Mocht je vragen hebben je mag me per e-mail benaderen.
Hgrt, Else

Tijdens een Natuur meditatie geleid ik je stukje bij beetje naar meer bewust aanwezig ZIJN. 
Wanneer je Vol Ledig aanwezig bent in je lichaam stopt het denken vanzelf.
Je hele lichaam is dan één groot zintuig en je neemt waar. 
De verhalen op deze Blog van Bomen met Bos gaan over wat ik heb waargenomen.  Heb je interesse zelf deze vorm van meditatie te beoefenen ?
hieronder zal ik wat mogelijkheden op een rijtje zetten ( met div links):

Natuur meditatie training in vier stappen :
Lichaam - Aarden : deel-1
Ademhaling : deel-2
Hart : deel-3
En Ziel - Het wordt Stil : deel-4
Extra uitleg van deel 4 : verdieping-deel-4
Wat te doen als er veel emoties los komen bij het mediteren : EHBE

- Ieder vorm van meditatie welke lichaamsbewustzijn bevordert is een goed begin. Wanneer je daarna in de natuur BENT kun je dat toepassen.
op de site van WinterfeastfortheSoul staan vele meditaties er is er vast wel één welke je aanspreekt. https://feastforthesoul.org/

Tuin in Zeeland

Tijdens een workshop van Pa Dave ontmoette ik Dorothée de Wilde, met wie ik contact hielt.
Zij heeft ook geholpen met het bouwen van de spiraal in de Duinen.
Na haar verhuizing ontving ik een mail van haar met de volgende vraag :

Ik zou het leuk vinden als je eens een keer naar hier komt om mee te voelen hoe het met de energie van 'ons bos, is en wat er nodig is. Zullen we eind maart eens een afspraak maken?

De afspraak werd gemaakt en ik reisde af naar Zeeland.

Ik vond het heel spannend want de Bomen in de Duinen die ken ik, en zij kennen mij, communicatie ontstaat doorgaans vrij snel en helder. Maar deze bomen zijn onbekend ! 
We begonnen in een willekeurige hoek van de tuin, bij de blokhut. Deze hut gaat dienst doen als plek voor retraite. De heerst een heerlijke rust, waar vogels de stilte fluiten. Het perkje naast het hutje vraagt om wat creatiefs, iets maf, raar en vooral vrolijk !  

Op meerdere plekken maar vooral dicht bij de ingang van de tuin staan liguster struiken die dusdanig in elkaar verward zijn vergroeid, dat ze elkaar  verstikken. De energie daar blokkeert de doorstroming naar het huis. De knoop van de struiken geeft ook in mijn lichaam een knoop gevoel. een knoop in mijn buik, knoop in mijn hooft en als ik de impuls volg dan krimp in elkaar. Echt heel naar !

De andere kant van de tuin is een echt bos(je). we lopen er rustig daarheen.
Aan de uiterste hoek staat een vlier die mijn aandacht vraagt. Ik ga er naar toe en begrijp dat het niet over deze struik gaat, maar om de vlier die op de andere hoek van het bos staat. Even is er wat verwarring. Dorothée was al op zoek gegaan naar vlier in haar bos en was tot de conclusie gekomen dat er maar één vlier is. We lopen naar die andere hoek van het bos om te kijken wat er aan de hand is. Daar vinden we overwoekerd door een vreemd gesnoeide boom een VLIER !!! Die heeft duidelijk wat licht, lucht en ruimte nodig.
In het midden is een vierkant gemaakt met een laag hekje er om heen. In het midden staat een boom. Dorothée heeft er een werkplekje van gemaakt met verpoot tafeltje en wat potten. Het voelt er zwaar en donker. Met water, zang en belletjes reinigen we de energie.
Het boomgaardje in de achtertuin voelt een beetje "leeg" als een zwangere buik zonder baby. Of de Vrucht niet wordt gewaardeerd. Dorothée spreekt haar liefde uit voor appel en peren boom. Dan voelt het of een grote lieve glimlach de hele tuin verlicht !


Aan het einde van de middag keek ik tevreden terug. ik vond dat het verrassend goed was gegaan, de plek gaf duidelijk aan waar energie blokkeerde, welke struik belangrijk is voor het geheel en graag wat meer ruimte kreeg. Ik vond het heerlijk was om zo samen door haar bos te struinen !


Dorothée :  we hebben meteen de in elkaar verstrengelde ligusters weggehaald en samen met de acties die wij al hadden uitgevoerd (reinigen omheinde vierkant) is onze plek op een voor ons goed voelbaar zuiverder en hoger energetisch niveau gekomen. Ik heb mooie groene halfedelstenen gekocht om bloemen te maken op de plek waar ik eerst een energiecirkel had gedacht. De eerste stenen liggen er al en ik voel dat ook deze aandacht de plek goed doet. Dank voor jouw aanzet hiertoe!

Ook heeft ze een verslagje geschreven over mijn werking op haar terrein: 

Lieve Else, wat mij raakte, de dag dat je bij ons was, is dat jij, als je je eenmaal op je gemak voelt, helemaal natuurlijk in verbinding gaat met de natuur op het terrein. Dat doe je op een geheel eigen manier. Ik weet niet of je veel opleidingen hiervoor gedaan hebt, maar ik heb de indruk dat dat niet het geval is. Dat komt op mij des te sterker over. Alles wat je doet komt heel natuurlijk in je boven en heeft zich ontwikkeld tot een heel eigen wijze van werken. Dus niet anderen nabootsen, maar heel goed voelen wat er gedaan wil worden door jou. Juist omdat je met enige verbazing dit vermogen in je zelf hebt omarmd en ook een exacte achtergrond hebt, en dus de worsteling kent tussen gevoel en verstand, komt er een mooie heel geloofwaardige en integere werking uit jou voort.


De rode draad in jouw leven lijkt  het thema 'zenden-ontvangen'. Het leuke daarvan vind ik dat je dit eerst op een hele verstandelijke en materiële manier in de wereld hebt gezet ( jouw opleiding op de zeevaartschool en jouw baan als traceerder van zendstations). Eigenlijk was je toen al jouw unieke gave op het spoor, maar was je nog niet in staat om daar de passende vorm bij de vinden in deze toch ook heel materieel en verstandelijk ingestelde en georganiseerde wereld.


Nu ben je bezig met je gave in de natuur rondom dit thema 'zenden-ontvangen'. Je stemt je af op de golflengtes van alle onderdelen van de natuur: dan weer zendt je energie (in wat voor vorm dan ook) uit en weet je dat de natuur die energie ontvangt, dan weer ontvang je signalen van de natuur, weet deze ook nog 'te decoderen' en reageert daarop. Kortom je weet je goed af te stemmen op de juiste golflengte van plant, boom of plek……..Volgens mij ben je helemaal bezig met waarvoor je bedoeld bent.


Wat mij opviel is dat je meer dan een innerlijk oog/oor hebt voor plekken waar de natuur 'verward en bekneld' is geraakt of elkaar bijna 'verwurgd'. Het woord 'verdrukking' komt ook in mij op. Je gevoeligheid hiervoor maakt dat je je denk ik altijd vooral hierop zal richten. Misschien heb je zelf in je eigen leven ook met deze aspecten te maken gehad en dat scherpt dan over het algemeen je antenne voor dit soort zaken. Vaak ontstaat hieruit een soort meesterschap op dit gebied. Jij kent dan als geen ander de emoties en gevoelens rondom deze aspecten. (Ik weet niet of verwarring/beknelling door de omgeving voor jou een levensitem was/is, dus of het is onzin, of het is de moeite waard om hier eens over te reflecteren).


Ik zag ook hoe ontspannen, authentiek en humorvol je wordt als je je helemaal overgeeft aan jouw gave. Kortom : wees die gave en ontwikkel hem verder helemaal op eigen wijze.


Dank dat ik getuige mocht zijn, Dorothée

meer informatie :  http://www.dorotheedewilde.nl/

Dank aan Dorothée voor dit verslag !!

de kwetsbare Eik

Hoewel ik intenser contact kreeg met de bomen in de Drunense Duinen lukte het me nog niet direrct dat contact ook te maken met alle bomen uit mijn tuin. De Lijsterbes en de Els waren wel te berijken maar de Eik ... nee geen toegang.

Maar toen werd het voorjaar ...
hij liet zijn oude blaadjes van vorig jaar vallen
en uit verse knopjes kwamen verse blaadjes
en deze blaadjes zijn zo zacht, licht doorschijnend 
en toen .. was er contact  !!!
zo zacht zo lief zo kwetsbaar zo ontroerend

ik voelde me vol ledig verbonden met onvoorwaardelijke liefde
ook voelde ik mijn eigen kwetsbaarheid
en tevens de kracht die daar vanuit gaat

Ik begrijp deze boom nu beter
hij heeft totaal geen behoefte aan wie of wat dan ook
hij IS gewoon Liefde
en vooral in het voorjaar
bied hij gelegenheid ff hoi hallo lief te zeggen
nu we vriendjes zijn voel ik ook op andere momenten even een liefdevol 


Hallo !!

Het ontstaan van "Bomen met het Bos"

Voor een workshop met Orna Ralston ging ik nog een keer terug naar het opleidingscentrum Mirre inValthe. 
Daar ontmoette ik de bijzondere vrouw Chrisan Laarman. Ze vertelde me wat natuur ervaringen van haar, ze leek wel een natuur medium !  Ik vertelde haar kort over mijn rondje bos. 
Weer thuis vroeg de Oude Eik me haar uit te nodigen.  
Een aantal weken later kwam ze naar me toe.
Ze is kunstenares en schrijfster. Zij schreef deze bomen wandeling uit en moedigde me aan het verzoek van de bomen uit te voeren. 
Zo ontstond  "Bomen met het Bos ". 

Een uitnodiging van de Bomen 

Soms ontmoet je een speciaal iemand,een man of vrouw waarmee je een bijzondere hartsverbinding hebt.

                                     Else is een dergelijk iemand voor mij.

Zij woont vlakbij de Drunense duinen. Een foto van een prachtige boom door haar gestuurd, voelde als een roep om te komen, naast haar persoonlijke uitnodiging om samen dit gebied in te gaan om contact te leggen met de bomen in het gebied.

Onze intentie was om op onze tocht de fijngevoelige energie/sfeer van de bomen te ervaren. En een vaag gevoel dat die ervaring er niet alleen voor ons zou zijn maar voor ieder mens die zich daar voor opent.

Met onze lunch, drinken en muziekinstrumenten (drums, fluit en belletje) gingen we op weg.

De eerste stop was bij het kapelletje van St. Hubertus, de patroonheilige van de jacht.

Het verhaal gaat dat hij oog in oog kwam te staan met een hert, het goddelijke licht in diens ogen zag, zijn pijl niet afschoot om het hert te doden en het klooster in ging. Hij zag dus het heilige van en in de natuur.

In het kapelletje stond St. Hubertus als stenen beeld in het midden, met links een gekleurd raam met Maria, die onder haar mantel mensen met verdriet en zorgen beschermde, aan de andere kant van het stenen beeld een gekleurd raam met het verhaal van St. Hubertus uitgebeeld. We hebben er een kaarsje aangestoken en een soort gebed uitgesproken; vrede voor allen en dat alle mensen weer in verbinding zijn met de energie van de bomen.

Vrede voor allen kwam voort omdat op de steen bij de ingang stond; vrede voor allen..

Langs het pad dat we vervolgden stonden 3 bomen die leken te dansen, ons uitnodigend tot kom, zie onze energie, dans met ons, voel ons; als een soort wachters van het gebied.

 We kwamen bij de eerste boom die Else me wilde laten zien. De boom van het oosten. Deze berk stelde de vraag; Kies je werkelijk voor het leven? Het was een dode berk met levende nieuwe takken uit de oude dode stam. Ongelooflijk, maar waar.

Er naderde een man, die een vriend van Else bleek te zijn.Tijdens ons gesprek, kwam naar voren dat we allemaal zoekende zijn naar transformatie. Hoe belangrijk het daarin is dat we in onszelf blijven voelen, wat waar is voor ons en wat niet.

De boom van het oosten bracht ons op de vier richtingen. In de vele tradities van waar welk element bij welke richting(oost, west, zuid of noord) geplaatst zou moeten worden, is er zeer veel variaties.

Het gaat erom ; wat voelt voor jou waar, los van welke traditie dan ook….

Het oosten is water voor mij; het ijs smelt en komt in beweging, de sappen van de aarde worden wakker, het oosten als nieuw begin, als, daar komt de zon op als dageraad. Het water spoelt al het oude weg en er kan iets nieuws ontstaan.

Het zuiden is voor mij verbonden met vuur. We genieten en gaan spelen in de zon. Vrijheid,licht en vreugde, ons innerlijk kind is altijd “vurig”; namelijk ontdekkend, vol levenskracht, nieuwsgierig . Er is een vuurkracht aanwezig die alle planten en bomen volop laat bloeien.

Het westen is verbonden met aarde. Alles in de natuur trekt zich weer in de aarde terug en bereidt zich voor op de omzetting.

Het noorden is de lucht. De boodschapper van wijsheid. Die wegblaast wat oud is en richting kan geven welke kant op te gaan. In de winter zijn alle andere elementen “stilgelegd” en is alleen lucht in staat zich te bewegen, en hoe!!

Else en ik vervolgden onze weg. Terwijl zij voelde naar welke van “haar”” bomen we nu moesten gaan, ontdekte ik een boom die me aantrok. Ik sloeg mijn armen om de stam en luisterde van binnen. De boom sprak; Ik ben de boom van the directions ( ja heel vaak wordt er in mij in het Engels gesproken). De wijze raad die ik ontving was; als je niet weet in welke richting je moet gaan, ga zitten, verbind je met mijn energie, dan leidt je intuïtie je naar de juiste richting. Voor mij was het op dat moment niet zozeer een fysieke richting, ik vertrouw(de) Else hierin volkomen ,dat zij wist welke richting te gaan; het was meer een inzicht in het algemeen voor mijn leven.

En tegelijkertijd ontstond er ook iets tussen Else en mij, dat we beiden overeenstemming voelden welke kant op te gaan.

Het gebied waar we doorheen trokken, was adembenemend. Vol met prachtige bomen, zandverstuivingen, dan weer een heuveltje op en weer een ander vergezicht.

We trokken ( of beter, we werden getrokken) naar wat Else het centrum, het midden van het gebied ervaarde. De precieze plek konden we niet vinden, het voelde aan alsof het midden, een gebiedje was in plaats van een exacte plaats.

 We genoten net van onze lunch in een soort kom, toen er een opa en oma plus kleinkind naar ons toe kwam lopen met de vraag of wij wisten waar de schat lag.

Ja, zei Else, die is hier en overal om ons heen.

De man legde uit dat ze op zoek waren via GPS naar een schat; een spel geocaching genoemd. Via een rebus worden er aanwijzingen geven voor coördinaten, die je dan intikt en je naar een plek brengen, waar in een gesloten bus/emmer, schatten liggen; kleine schatten voor kinderen en andere dingen.

Nee, zeiden we die schat hebben we niet gezien.

Ze vertrokken weer. Maar even later waren ze er weer en vonden nog geen drie meter van ons vandaan de schat…!

De woorden van Else waren blijven hangen; we zaten hier inderdaad omringd door allemaal schatten; de bomen met hun wijsheid. Ik schreef vlug een brief met een uitnodiging om op zoek te gaan naar nog een “schat”. Want zitten onder een boom is fijn. Misschien voel je je gesterkt door de boom. Misschien fluistert de boom je wat in. Volg je gevoel en zoek in de buurt een boom die je aantrekt. Woorden van die strekking.

En zowaar, onze brief werd door “opa” in het logboekje gelegd; een boekje dat in de bus teruggelegd werd nadat erin geschreven was wanneer de schat gevonden was en wat meegenomen werd om in een volgende gevonden schat te leggen.

Wat wonderlijk. Op een manier die we nooit hadden kunnen bedenken, kregen we een kans om het contact met de bomen aan meer mensen te geven als mogelijkheid.

De bomen kregen een kans door en voor de schatzoekers…

We kwamen daarna uit bij de spiraal die Else samen met anderen gelegd had. We hadden er van te voren nog een gesprek over gehad omdat één van de mensen gezegd had dat de spiraal leidde naar een zwart gat waar alle niet verteerbare resten van de bomen heen konden gaan. Ik was het er niet mee eens. Zwarte gaten zijn naar mijn informatie, plekken die gebruikt worden door niet zulke prettige energieën, die zwarte gaten hebben gecreëerd om zichzelf in stand te houden nadat ze geconfronteerd werden dat hun energie eindig was doordat ze zich afgesneden hadden van de oerbron van God en ze zich moesten gaan voeden met energie van andere systemen.

Op de plek zelf, zag ik een andere wereld in mijn geestesoog, een wereld vol water, met watervallen en alles was groen.

Dit herinnerde Else aan haar beeld van toen ze de spiraal legde; ze had toen gezien dat het centrum van de spiraal niet een zwart gat was, maar een poort voor de bomen om naar de bomenhemel te kunnen. Wauw. Ontroering bij ons beiden.

In stilte ( en mijn diep gevoeld respect voor haar trouw aan zichzelf) liepen we naar de Boom van het Verborgen Weten. Op onze weg er naartoe, kwamen er 4 hertjes op onze weg. Rank en lenig renden ze in eerste instantie weg, maar toen we stilhielden, konden we even goed kijken naar deze prachtige dieren.

Door de ontmoeting met de prachtige Boom van het Verborgen Weten kon ik niet anders dan stil worden. Alleen al de enorme vorm; alleen al de stam was zo breed dat je die niet alleen kon omarmen, de takken nog wel. We gingen in de boom zitten. De Boom voelde als een veilige plek. Het was deze boom geweest die als foto door Else aan me gestuurd was. De boom vertelde dat het niet ging om hem/haar, maar dat de roep naar mij voor het hele gebied geweest was. Dat in het samen delen en (h)erkennen van onze ervaringen(die van Else en mij) we het mogelijk maakten, dat bomen hun informatie aan meerdere mensen konden geven.

Toen was het tijd voor de Boom van harmonie tussen het mannelijke en vrouwelijke. Met een sterke seksualiteit .  Else leerde me het zien ; welke stam is het vrouwelijke en welke mannelijke. De boom begon als een stam, splitste zich daarna in twee stammen. We drumden en zongen.

Heerlijk om bij het diepe verlangen van gelijkwaardige partnership te komen. Dank je wel.

Samen met Else kreeg ik een aanwijzing hoe ik bij mij in Assen zo’n zelfde energie kon vinden in het bos vlakbij.

En na al deze ongelooflijke geschenken, liet Else me kennismaken met haar beste vriend; berk 4.. Ik vroeg toestemming aan haar om deze prachtige berkvriend te mogen omhelzen.

Schoorvoetend deed ik het. Het was alsof ik een echte vriend omarmde. Ik sloot mijn ogen en voelde me geborgen, gezien, alsof ik daadwerkelijk omarmd werd door mijn beste vriend.

Deze berk had haar in eerste instantie behoorlijk geconfronteerd met haar pijn. Hij was er om haar die pijn te laten helen. En omdat zij dat gedaan heeft, kon ik zonder confrontatie genieten van de liefde. Weer werd mijn respect en liefde voor haar verdiept, wat een werk en toewijding had ze al gebracht in dit gebied en met de bomen.

Zij, en zoveel andere mensen, die in en met de natuur werken, worden niet gezien in hun werk, want het werk ligt op een onzichtbaar vlak, althans onzichtbaar voor de meeste mensen.

  

Toen mocht ik kennis nemen van de Boom van Golvende Liefde. Wat een liefde, toen ik deze boom omarmde. Ik wilde checken wat het verschil was van deze boom met andere bomen in de omgeving, Het bleken allemaal bomen te zijn met een aspect van liefde; trouw,vrede enz. Echt een plek om mensen mee naar toe te nemen om kennis te maken met het gevoel van hoe liefde tot en met een boom zou kunnen voelen.

Huiswaarts, met een groot gevoel van dankbaarheid. Dankbaar dat de bomen me verwelkomd hebben, dat we konden delen, de magie en synchroniciteit vanuit onze intentie konden ervaren.

Een sprookje was het.

Met Harte Dank aan Chrisan voor dit verslag !

Chrisan is te vinden op facebook 
of te bereiken via mail : chrisanlaarman@tiscali.nl